składniki:
- 0.5 kg mąki,
- 0,15 wędzonego łososia,
- jedna kulka mozzarelli,
- 6 pieczarek,
- 1 pomidor,
- małą cebula,
- pół szklanki wody,
- drożdże suche,
- oregano, bazylia, sól,
- kilka łyżek leczo Urbanka.

przygotowanie:
No cóż wynalazek kuchni włoskiej jest wszystkim znany doskonale. Ja powiem szczerze chyba najbardziej lubię pizzę …z Pizza Hut, o może brzmi bluźnierczo, ale tak jest. Podróżując po Italii, w kilku miejscach jedliśmy różne pizze, czasami dobre innym razem takie sobie. Pamiętam dziwną pizzę, którą umierając z upału i głodu zaserwowano nam na wyspach Trimini. Na szczycie skalistej góry, była maleńka pizzeria, gdzie oczywiście sprzedawano pizzę na wagę. Gdy doszła do nas kolejka, okazało się, ze jest tylko pizza z….ziemniakami. Była taka sobie. Pyszną pizzę jedliśmy w Rzymie w okolicach Forum Romanum, była to pizza prosta, taka coś w rodzaju Margarity z tym, że posypana ruccolą i tuńczykiem z puszki. Jedno i drugie było zimne. Bardzo ciekawe połączenie. Gdzieś w okolicach Soverato na Kalabrii, mieliśmy swojego, zaprzyjaźnionego wytwórcę pizzy, z którym rozmawialiśmy we wszystkich językach świata i karmił nas pizzą pepperoni i piwem peroni. Oczywiście wszystko zależy od okoliczności przyrody, bo w Polsce piwo Peroni, to nie jest marka godna polecenia.

Do meritum:
Ciasto wyrabiamy z mąki, połówki szklanki wody, odrobiny soli, oregano i bazylii oraz suchych drożdży. Pod ściereczką leży sobie przez około 40 minut i rośnie.

Rozwałkowujemy ciasto na blacie, można w przypływie szaleństwa, w brzegach pizzy zawałkować ser. Pizzę posmarowałem tym razem leczo ze słoika firmy Urbanek, poukładałem kawałki łososia wędzonego, pokrojone pieczarki, posypałem posiekaną cebulą, obficie posypałem oregano i bazylią, ułożyłem kilka plasterków pomidorów oraz dość dużo pokrojonej w plastry mozzarelli. Wszystko wędruje do piekarnika na 25 minut w 180 stopni.